kliniczny niedobór endokannabinoidów

Czym jest kliniczny niedobór endokannabinoidów (CECD)?

Rolą układu endokannabinoidowego jest monitorowanie kilku kluczowych układów biologicznych naszego organizmu. Jego główna rolą jest pomoc w przywracaniu równowagi organizmu oraz utrzymywanie go w optymalnej kondycji. Niektórzy badacze uważają, że niedobory w układzie endokannabinoidowym mogą być główną przyczyną przypadłości takich jak migrena, fibromialgia i zespół jelita drażliwego. Chociaż ten koncept nie jest jednogłośnie uznawany przez środowisko medyczne, jest coraz więcej badań popierających tą teorię.

Niedobór endokannabinoidów zaczyna się w układzie endokannabinoidowym

Zanim przyjrzymy się badaniom nad klinicznym niedoborem endokannabinoidów (ang. clinical endocannabinoid deficiency, CECD), warto przypomnieć rolę układu endokannabinoidowego (ang. endocannabinoid system, ECS) i jego głównych części. Receptory ECS znajdują się w układzie odpornościowym, centralnym układzie nerwowym, organach wewnętrznych oraz pewnych obszarach mózgu. Te receptory najczęściej należą do jednej z dwóch kategorii, CB1 i CB2. Funkcjonują jako punkty wejścia dla kannabinoidów (wewnętrznych i zewnętrznych) w celu interakcji z ECS. To pozwala układowi endokannabinoidowemu na wsparcie ciała w zachowaniu homeostazy za pomocą szeregu reakcji chemicznych. Możesz przeczytać więcej na temat roli układu endokannabinoidowego tutaj.

Niedobór endokannabinoidów to przekonanie, że wynikiem problemów z ECS mogą być schorzenia. Może to być brak endokannabinoidów wytwarzanych przez organizm albo brakujące lub wadliwe receptory. Jeśli organizm nie jest w stanie zachować równowagi układów fizjologicznych, może dojść do występowania chorób. W dotychczas zbadanych przypadkach, te choroby są najczęściej powiązane z naszym układem odpornościowym.

kannabinoidów

Jakie badania wspierają teorię „niedoboru kannabinoidów”?

Wiodący badacz kannabinoidów dr. Ethan Russo jako pierwszy zaproponował koncept niedoboru endokannabinoidów. W pracy opublikowanej w 2004 roku, dr. Russo sugeruje, że brak kannabinoidów może być przyczyną występowania kilku przypadłości.

• Migrena

Migrena to bardzo złożona przypadłość, która dotyczy komunikacji pomiędzy różnymi obszarami mózgu i kilkoma neuroprzekaźnikami. Dokładna przyczyna migrena nie jest w pełni zrozumiana, choć genetyczna predyspozycja jest uznawana za jedną z głównych przyczyn. Przegląd dra Russo znalazł przykłady, gdzie AEA (anandamid) brał udział w produkcji serotoniny i modulowaniu bólu. Wysokie poziomy serotoniny są uważane za przyczyniające się do migreny, czemu potencjalnie mogłoby przeciwdziałać większe stężenie AEA. Założenie jest takie, że niewystarczające wytwarzanie anandamidu może przyczyniać się do migren z powodu braku regulacji serotoniny.

• Fibromialgia

Fibromialgia to przewlekła, długotrwała choroba, która może sprawiać osobom na nią cierpiącym ciągły ból. Obecnie nie ma lekarstwa na tą przypadłość i tradycyjne leki mogą jedynie łagodzić objawy. Zestawione badania dra Russo sugerują, że „układ endokannabinoidowy reguluje progi nocyceptywne". Nocyceptory są odpowiedzialne za wykrywanie bólu i transmitowanie sygnału do mózgu, gdzie jest on przetwarzany.

W badaniach dodano także, że brak takiej regulacji może przyczyniać się do przypadłości skutkujących przewlekłym bólem. Tak jak w badaniach nad migreną, serotonina również jest uważana za ważny czynnik w fibromialgii, tak jak różne kannabinoidy. Wyniki przeglądu dowiodły, że „kannabinoidy wykazały zdolność do blokowania rdzeniowych, obwodowych i żołądkowo-jelitowych mechanizmów wywołujących ból”.

• Zespół jelita drażliwego

Zespół jelita drażliwego (ang. irritable bowel syndorme, IBS) był ostatnią przypadłością w przeglądzie dra Russo, którą uważał za związaną z niedoborem endokannabinoidów. Uważa się, że udział kannabinoidów w początkach IBS jest podobny do przypadków migreny i fibromialgii. Uważa się, że serotonina odgrywa tu rolę, ponieważ osoby cierpiące na IBS wykazały podwyższone poziomy serotoniny we krwi. Jednakże nie jest tak w każdej formie IBS.

Wszystkie trzy przypadłości wracają do założenia, że serotonina odgrywa kluczową rolę w ich występowaniu. Zatem kontrolując poziom serotoniny lub manipulując nim można by rozwinąć metody leczenia. Naturalnie kannabinoidy byłyby kluczową częścią leczenia, ze względu na wpływ, jaki mają na podstawowe endokannabinoidy, takie jak anandamid.

Dr. Russo zakończył wnioskiem, że „leżący u podstaw kliniczny niedobór endokannabinoidów może być odpowiednio leczony lekami kannabinoidowymi”. Prace badawcze wykazały również, że potrzeba więcej badań, aby w pełni zrozumieć niedobór endokannabinoidów.

Jak CBD może pomóc przy niedoborze endokannabinoidów?

Chociaż teoria niedoboru endokannabinoidów może być oparta na badaniach naukowych, to żadne z nich nie określiło, jak ta przypadłość (jeśli zostanie udowodniona) może być leczona. Konkretna rola jaką miałyby odgrywać kannabinoidy musi dopiero zostać ustalona. W oparciu o obecne badania możemy uczynić kilka założeń, wykorzystując koncepcję, że produkcja anandamidu jest podstawą do złagodzenia chorób związanych z CECD.

W przypadku CBD, wykazał on zdolność do blokowania enzymu FAAH. Hydrolaza amidów kwasów tłuszczowych (ang. fatty acid amide hydrolase, FAAH) pomaga w rozbijaniu anandamidu i jest jednym z powodów, przez które anandamid nie jest obecny w naszym organizmie przez dłuższy czas. Jeśli konkretne mechanizmy lub wyzwalacze zostałyby zidentyfikowane, to istnieje możliwość, że CBD może pomóc w leczeniu chorób wymienionych powyżej. CBD również wpływa bezpośrednio na konkretne receptory serotoninowe (5-HT1A) w mózgu.

Te teorie, o ile zostaną udowodnione, będą bardzo ważne, ale potrzeba więcej badań

Chociaż teoria niedoboru endokannabinoidów po raz pierwszy była postawiona w 2004 roku, to wciąż brakuje badań na ten temat. Charakterystyka każdej przypadłości sugeruje podstawowy związek pomiędzy migreną, fibromialgia i zespołem jelita drażliwego. Dowody zaprezentowane przez dra Russo wskazują na komplikację z konkretnym układem neuroprzekaźników, z którym połączony jest ECS. Od momentu pierwszego badania, teoria została rozszerzona na choroby Alzheimera i Parkinsona jako dwóch schorzeń potencjalnie związanych z CECD.

Jeśli istnienie CECD zostanie udowodnione, pozwoli to badaczom na stworzenie celowych terapii, a nie tylko polegać na danych z kilku badań przedklinicznych. Chociaż można dostrzegać pewną prawidłowość, poleganie na pojedynczych przeglądach prezentuje wiele problemów. Każde badanie ma własne, wyjątkowe zmienne i dlatego ustalenie konkretnych wyników może być niesłychanie trudne. Złożoność układu endokannabinoidowego i setki istniejących kannabinoidów sprawiają, że badanie CECD jest problematyczne i wymagania szeroko zakrojonych działań. Dla milionów osób żyjących z przewlekłymi chorobami, takimi jak IBS albo fibromialgia potencjalne leczenie przy wykorzystaniu kannabinoidów mogłoby być częścią rozwiązania. Ale na chwilę obecną będziemy musieli poczekać na bardziej definitywne wnioski.

Który produkt potrzebuję?